Ondřej Zmrzlý : Lubię grać ofensywnie

Urodziłem się w Sternberku, małym mieście położonym w pobliżu Ołomuńca. Pierwsze treningi rozpocząłem w mojej miejscowości - Bělkovice-Lašťany – w wieku czterech lat, ale od szóstego roku życia związany byłem z Sigmą Ołomuniec. W Klubie tym spędziłem ponad 18 lat, by na początku 2024 roku zostać piłkarzem Slavii Praga, bardzo dużego klubu. Teraz po dwóch latach jestem w Górniku co bardzo sobie cenię.

Miałem inne propozycje, ale kiedy wpłynęła oferta od Górnika, bardzo szybko zyskałem pewność, że chcę dołączyć do drużyny. Dość długo czekałem na ten moment, ale cieszę się, że w końcu do tego doszło. Z niecierpliwością czekam aż poznam zespół, trenerów, kibiców. Mam nadzieję, że mój czas tutaj będzie obfitował w sukcesy.

Moje dotychczasowe doświadczenia z polską piłkę są skromne. Na pewno nieraz graliśmy w Sigmie mecze sparingowe z polskimi rywalami. Graliśmy też w Zabrzu, kiedy trwała przebudowa stadionu. Było to bardzo dobre doświadczenie. Nowy stadion jest bardzo ładny. Tak więc jakieś doświadczenie już mam z polską piłką.

Oczywiście bardzo lubię grać ofensywnie. Strzelać bramki i asystować kolegom. Na początku swojej kariery grałem też na „dziesiątce” lub jako skrzydłowy. Dopiero później cofnąłem się do tyłu na lewą obronę, natomiast na pewno ta smykałka do gry ofensywnej pozostała w mojej naturze. Lubię w ten sposób pomagać drużynie.

Znam każdego z moich rodaków w Górniku, ale zdecydowanie najlepiej Patrika Hellebranda. Graliśmy przeciwko sobie regularnie już gdy mieliśmy jedenaście lat. Trochę czasu spędzaliśmy również na zgrupowaniach kadry narodowej w różnych kategoriach wiekowych. Mogę więc powiedzieć, że jego znam bardzo dobrze. Z boiska znam również byłych piłkarzy Sparty – Lukasa Sadilka i Michala Sacka. Byliśmy rywalami. Lukasa Ambrosa zacząłem podglądać gdy zaczęły się moje pierwsze kontakt z Górnikiem i zainteresowanie Klubu. Oglądałem jego grę i musze powiedzieć, że to bardzo dobry piłkarz. Starałem się poznać wszystkich piłkarzy. W Górniku gra przecież legenda światowego futbolu, Lukas Podolski.

Numer? Ten który wybrałem nie ma dla mnie wielkiego znaczenia. Mam inne ulubione numery, ale wszystkie są zajęte. Podjąłem więc decyzję, by grać z numerem 67. Mój ulubiony numer to 15. 1+5 daje 6, a 7 jest na szczęście. Mam nadzieję, że to się spełni.